muziek

Over & Over

Het was zaterdagochtend, nog geen 10 AM, maar de jetlag had ons al vroeg naar Williamsburg gejaagd. De meeste winkels waren nog dicht. Er waren weinig mensen op straat. Tot de rest van de stad zich bij ons aan zou sluiten, dronken we koffie in een verder leeg café met een krijtbordmenu en een houten plafond. Het lokale katern van The New York Times lag op het ronde tafeltje.

Veruit het grootste gedeelte van alle liedjes die ik goed kán vinden, zal ik nooit horen. Daarvoor is er te veel en daarvoor kruist wat ik wél ontdek te toevallig mijn pad, zoals je in een vreemde stad ook maar een beperkt aantal straten in kan lopen.

Maar in dat café hoorde ik een nummer dat me greep vanwege de outro. Ik probeerde het te herkennen met Shazam en kreeg direct resultaat: Over & Over van Fleetwood Mac, opgenomen op 2 april 1979 en later dat jaar, in oktober, uitgebracht als openingsnummer van het dubbelalbum Tusk. Dat was de opvolger van het immens succesvolle Rumours en kostte naar verluidt een fortuin om te maken.

(Mijn excuses als je dit allemaal al weet, maar ik leefde toen nog niet en ik ken Fleetwood Mac vooral van overbekende, maar mij niet rakende Top 2000-nummers, en hoewel de roem van Rumours me niet ontgaan is heb ik er nooit tijd in gestoken, omdat je dus niet alle straten in kunt lopen.)

Over & Over is aan de oppervlakte geen bijzonder nummer. De tekst is simpel, bijna nietig. Het liedje werd niet uitgebracht als single, is verre van het populairste nummer van de band (het is een klein raadsel hoe het überhaupt in de playlist van die koffietent belandde), heeft geen eigen Wikipedia-pagina en als ik de Last.fm-pagina ervan bezoek, wordt daaronder alleen een door cookies gegenereerde advertentie getoond voor Adidas-sneakers die ik laatst bekeek.

Maar het viel me dus op dankzij dat outro, dat van een broze schoonheid is en me leerde dat Fleetwood Mac meer is dan Go Your Own Way, en me aanmoedigt meer van ze te luisteren.

Maar bovenal is het de prettige bevestiging dat dat niet hóeft, want soms komen liedjes je vanzelf opzoeken als je aan de andere kant van de wereld bent, als het tijdverschil je te vroeg naar buiten stuurde en je wat tijd te doden hebt.

Standard
muziek

We’re all in high school of life, and we’re all waiting for the teacher to turn around long enough to take that pen, that we’ve been chewing on long enough that it’s got a sharp enough end, that you could scratch in your initials, and right next to the ‘I was here’, you put your own.

Ryan Adams bij All Songs Considered

Citaat
alledaagse dingen, muziek, sport

Reeperbahn

We reden met z’n negenen naar Hamburg. Negen mannen, jonge mannen, vrienden sinds lang daarvoor. Eens in het jaar een weekend, volgens traditie. Hamburg was smerig, in de meest charmante zin van het woord – er stond een kermis zo groot als een dorp, hooligans van St. Pauli hadden de muren tegenover ons hotel beklad. Een keer naar rechts en dan naar links en daar lag de Reeperbahn, grauw en vuig, koude straatstenen en slecht neonlicht.

We zagen een wedstrijd van HSV, treurig onderaan in de Duitse Bundesliga, nog zonder één overwinning. Er hing een groot bord in de kromming van het stadion, een bord dat optelde: zo lang speelt de club al onafgebroken op het hoogste niveau in Duitsland. Hij stond op 53 jaar, 93 dagen, 21 uur, en dan nog wat minuten en seconden. Het tikte door, maar je voelde dat de trots ervan niet meer bestond, je voelde dat dat bord ze om de nek hing, zwaar, en dat de mannen met shirtjes en sjaaltjes voorover moesten buigen om het nog te kunnen dragen. Het werd 2-2 tegen Werder Bremen. HSV bleef laatste.

Eerder op de dag, op zaterdagochtend, was ik in m’n eentje naar het Beatles Platz aan de Reeperbahn gelopen, om weer even te kijken. Ter ere van de periodes die de toen nog beginnende band in Hamburg doorbracht, dagelijks urenlang op de planken van vuile kroegen, staan er uit ijzeren contouren bestaande silhouetten van John, Paul, George en Ringo. Niets bijzonders, eigenlijk. Los van hen, op een paar meter afstand, staat Stuart Sutcliffe. De basgitarist die er niks van kon en het ook niet echt wilde, maar John had hem erbij gevraagd dus hij deed het maar. Hij werd in Hamburg verliefd op een Duits meisje en bleef daar.

’s Avonds, na de wedstrijd, toen we de stampvolle metro uit waren, liepen we er met z’n negenen langs. Een van mijn vrienden vroeg: waarom staat er één gast los van de rest, en dat hoorde ik graag, want toen kon ik erover vertellen.

Standard
muziek

If you’re doing anything artsy, the rest of the world’s job is to say whether it’s any good or not. Because you’re making art. You’re trying to be a magician. You’re trying to create a unicorn. If you put out something that’s like just a horn taped to a goat, people are going to say, ‘Nah, that’s not a fucking unicorn, man.’ People are going to tell you you suck most of the time, but a couple of other people might be like, ‘I don’t know man. That might be a fucking unicorn.’

Matt Berninger, frontman The National, bij The Creative Independent

Citaat
muziek

It’s a restless hungry feeling
That don’t mean no one no good
When everything I’m a-saying
You can say it just as good

You are right from your side
I am right from mine
We’re both just one too many mornings
And a thousand miles behind

One Too Many Mornings, Nobelprijswinnaar Bob Dylan

Citaat
muziek

100 x 100 geüpdatet

Het is alweer bijna zes jaar geleden dat ik op het idee kwam om honderd dagen lang elke dag honderd woorden te schrijven over een voor mij dierbaar album. Daar begon ik mee op 23 september 2010, zodat ik tot precies de laatste dag van het jaar door kon gaan.

De afgelopen tijd heb ik de lay-out weer op orde gemaakt (die was wat versleten nadat ik het uiterlijk van dit blog meerdere keren veranderd had), zodat het er weer mooi uitziet. De stukjes zijn hier allemaal te vinden. En er hoort een Spotify-playlist bij, die ik ook heb geüpdatet, omdat artiesten als The Beatles, Pink Floyd en Oasis inmiddels ook beschikbaar zijn.

Ten slotte: er is destijds ook een ebook van gemaakt door mijn uitgeverij, De Arbeiderspers. Dat ebook heb ik ook weer opgesnord. Je kunt het hier gratis downloaden.

Aside
muziek

It sung like a violent wind
That our memories depend
On a faulty camera in our minds

And I knew that you were truth
I would rather loose
Than to have never lain beside at all

Death Cab for Cutie – What Sarah Said

Citaat