alledaagse dingen

Verkiezingsgedachten

Reden voor optimisme: dat we in groten getale pro-Europees hebben gekozen, dat we geen land zijn geworden van nurkse, boze tegenstemmers en dat we – hoop ik dan toch – in elk geval de grenzen niet helemaal dichtgooien voor mensen die onze hulp nodig hebben. En de hoge opkomst! Om ontroerd van te raken. Ik vind het echt prachtig om in The New York Times over ons land te lezen: “Election turnout was high, with polling places seeing a steady stream of voters from early morning until the polls closed at 9 p.m. Of the 12.9 million Dutch citizens eligible to cast ballots, more than 80 percent voted.” Dat zijn wij.

Reden voor pessimisme: dat ons land blijkbaar onder water moet lopen voordat we zeggen ‘Goh, misschien is die klimaatverandering toch wel een dingetje’. Ik wil een land dat voorop loopt en innovatief is. Dat durf te stellen: in 2030 ligt die hele fossielebrandstoffen-industrie knockout op de grond, en we beginnen nú. Maar Nederland koos gisteren voor eerst nog maar eens een paar jaar kop in het zand, asfalt bijleggen, verandering tegenhouden en de pijn doorschuiven naar onze kinderen en kleinkinderen.

Aside
andermans boeken

Herfst

Het was een doordeweekse middag, ik zat in de bibliotheek, eigenlijk om te werken maar ik las Herfst van Karl Ove Knausgård. De Noorse schrijver die in het Amerikaans dat rondje bovenop zijn achternaam kwijtraakt – het wordt Knausgaard – schreef de zesdelige autobiografie Mijn Strijd. Zijn werk is belangrijk voor me. Ik las het eerste deel, Vader, in 2013. Het laatste deel moet ik nog; daar wil ik in januari aan beginnen. Het heeft 1.100 pagina’s. Herfst is een tussendoortje. Knausgård schreef in een jaar tijd vier bundeltjes met mini-essays, elk vernoemd naar een seizoen, en dit is het eerste dat naar het Nederlands vertaald is. De rest volgt nu om de drie maanden. Knausgård is niet bijzonder literair – tenminste, niet in de definitie die de meesten erop na houden. Soms is hij ronduit plat. En hij maakt het zich gemakkelijk met die essays. Het is alsof hij elke dag is gaan zitten achter zijn beeldscherm, om zich heen keek en het eerste dat hem opviel is gaan beschrijven. Een vogel. Een schoorsteen. Vingers. Knopen. Een toiletpot. (Hij zal naar het toilet zijn geweest en daar hebben gedacht: ha, stukje). Soms dwaal ik af tijdens het lezen, want hij is regelmatig kaal aan het omschrijven, alsof er slechts een dun laagje schrijverschap over een Wikipedia-pagina gelegd is. Maar dan, soms, is het weer groots, dan zit er een versnellend ritme in de zinnen, dan merk je dat hij een gedachte binnendringt en op iets stuit. Dan is het ontleden van het alledaagse gelukt.

Aside
mijn boeken

Klassiekertje

Voetbalcultuurmagazine Staantribune recenseert mijn voetbalboek We vergaten te voetballen deze maand. Hij is positief:

Peter Zantingh, he did it: alle eigenaardige versprekingen en taalvondsten tot aan de bron uitgeplozen en gebundeld. (…) Op sommige taalslakken gooit Peter wel erg veel zout, maar verder is We vergaten te voetballen een ‘klassiekertje’ in wording.

De recensie is hier te lezen via Blendle.

Aside
muziek

100 x 100 geüpdatet

Het is alweer bijna zes jaar geleden dat ik op het idee kwam om honderd dagen lang elke dag honderd woorden te schrijven over een voor mij dierbaar album. Daar begon ik mee op 23 september 2010, zodat ik tot precies de laatste dag van het jaar door kon gaan.

De afgelopen tijd heb ik de lay-out weer op orde gemaakt (die was wat versleten nadat ik het uiterlijk van dit blog meerdere keren veranderd had), zodat het er weer mooi uitziet. De stukjes zijn hier allemaal te vinden. En er hoort een Spotify-playlist bij, die ik ook heb geüpdatet, omdat artiesten als The Beatles, Pink Floyd en Oasis inmiddels ook beschikbaar zijn.

Ten slotte: er is destijds ook een ebook van gemaakt door mijn uitgeverij, De Arbeiderspers. Dat ebook heb ik ook weer opgesnord. Je kunt het hier gratis downloaden.

Aside
mijn boeken

Vier ballen

Op de dag dat het Nederlandloze EK begint, recenseert NRC mijn boek We vergaten te voetballen. Een opsteker: hij krijgt 4 uit 5 ballen. Guus Middag schrijft:

Uit alle stukjes blijkt dat Zantingh een groot liefhebber is – van voetbal, van taal, en van gedegen onderzoek. (…) Ja, er zijn 24 landen die wél meedoen aan het EK. Maar wíj hebben een geestig boek over voetbal en taal.

Dus dat is mooi. De hele recensie kun je hier lezen.

Oh, en iets anders: kijk deze heerlijke feelgood-film over het gemiste EK, gemaakt door de jongens van Blik (en zoek me tussen de figuranten).

Aside
alledaagse dingen

Koelkast

We werden midden in de nacht wakker van een geluid een verdieping lager. Hoorde jij dat ook, vroeg mijn vriendin. Ik keek naar het voeteneind van het bed, dat leeg was, en zei: de poes is daar. Ik liep de trap af, in de richting van het geluid, en zag de koelkastdeur openstaan. Het is geen enorm zware deur; als je een paar kilo gewicht hebt om mee aan het handvat te hangen, en een IQ van 120, dan kun je hem ook als kat openkrijgen. Ze had een van de bakken eruit getrokken. Daar zat de kaas in, en een flesje sojasaus dat nu lekte op de keukenvloer. Het was een klein, zwart plasje. De poes keek ernaar. Het was alsof ze een betere oogst had verwacht.
Nu hebben we een kinderslot op de koelkast. Je wint eigenlijk nooit van d’r, je kunt hoogstens gelijkmaken.

Aside