andere dingen

Café Biljart (1)

’Het kan niet lang meer duren’, zei Willem. Arie zei niets. Hij pakte de tafel van het kleine kroegje vast. Zijn oude vingers strak op het blad en zijn duim eronder, als een bankschroef, en liet zich voorzichtig in zijn stoel naar achter hangen. Lees verder

Standaard
andere dingen

Naschok

Als ik mijn ogen open, strekt zich een grijstint uit die ik jaren niet gezien heb. Het beton is ongewoon helder. Even denk ik dat ik erdoorheen kan kijken. Het heeft een eigen horizon.

Ik ging op de grond liggen toen alles begon te schudden. We kwamen van de binnenplaats. Ik was een van de laatsten. Sommigen zaten alweer in hun cel, achter de tralies van gebroken wit. Een paar momenten later schoven hun bedden opstandig van de ene muur naar de andere, en weer terug, alsof eindelijk ook de dingen beseften dat ze er niet uit kunnen. Lees verder

Standaard
andere dingen

Tram

Zondagavond. Op Amsterdam Centraal stapte ik in de tram. Het was het begin van de herfst, zo’n avond waarop je je plotseling weer herinnert dat het ’s avonds donker wordt. Een grijs, langzaam zichzelf voortduwend wolkendek hing boven de stad. Langzaam won het aan duisternis, elk half uur kwam er een tintje bij. De tint van dit half uur was grauw, maar mooi grauw. Een waardig sterfbed voor de zomer, mocht u het graag zo getypeerd zien. Lees verder

Standaard