Geen categorie

Knikkertijd

Afgelopen dinsdag liep ik naar buiten en toen rook het naar de knikkertijd. Terwijl ik naar het station wandelde, probeerde ik te achterhalen waar dat aan lag. Ik haalde een paar keer diep adem, om dat gevoel door mijn neus naar binnen te krijgen, richting mijn hersens. Die moesten iets gaan herkennen, een link leggen, associëren. Daar zijn ze tenslotte voor. Lees verder

Standaard
Geen categorie

Honderd keer honderd

Honderd dagen lang honderd woorden
Over honderd dierbare albums

Vanaf morgen begin ik op dit weblog met ‘honderd keer honderd’, waarvoor ik elke dag precies honderd woorden schrijf over een dierbaar album. Omdat 2010 nog honderd dagen heeft en om de kracht van muziek te kunnen vangen in woorden. Niet over een intro of een bruggetje, maar over herinneringen. Stukjes leven die verstopt zitten tussen dat intro en dat bruggetje. Je kunt de dagelijkse stukjes hier lezen, of in het menu onder ‘100 x 100’. Ik hoop dat ik het volhoud.

Standaard
Geen categorie

Wat ik droomde

Ik droomde dat ik op de verjaardag van een van mijn goede vrienden was. Er waren veel mensen die ik kende en ze frituurden kleine broodjes met een stukje augurk ertussen. Een paar van de meisjes hadden hun shirt en beha uitgedaan en bedekten hun tepels alleen nog maar met bretels. Er werd televisie gekeken, een Popstars-achtig programma. Lees verder

Standaard
Geen categorie

Kaká in Zuilen

In Zuilen loopt een Marokkaanse moeder naar buiten om de vuilnis op de natgeregende straat te zetten. Het is maart, vrijdagmiddag, rond half zes. Haar twee zoontjes voetballen op de smalle stoep voor de deur. Bij allebei is de lege ruimte achter hun benen het doel. Geen doelpalen, geen net, alleen verbeelding. Loopt een van de jongetjes achteruit, dan schuift het doel mee. Het is 6-6 en het is spannend. Lees verder

Standaard
Geen categorie

Bevrijdingsfestival

Wie in Kanaleneiland woont, kon lopend naar het Bevrijdingsfestival. Een mooiere manier om de vrijheid te ontmoeten, zo vlak voor je deur of onder je balkon, verzin je niet snel. Mensen kwamen van alle kanten, over alle zebrapaden en door alle ingangen van Park Transwijk, naar het grote grasveld in het midden. Aan het eind van de ochtend kon Utrecht tevreden om zich heen kijken. Haar bewoners zochten elkaar op en zouden samen drinken en dansen.
Lees verder

Standaard
Geen categorie

Iedereen praat hard

“Mijn moeder heeft darmkanker”, zegt hij. Hij is de hele dag in het ziekenhuis geweest en zit er nu helemaal doorheen. Hij wilde alleen even zijn broer bellen hoe het vandaag gegaan was. En hij heeft niet zo’n moderne telefoon waar anderen tegenwoordig mee rondlopen, dus moest hij wel wat harder praten. “Mag ik vragen waarom u mij vroeg zachter te zijn?” Lees verder

Standaard
Geen categorie

Negen euro

De Albert Heijn heeft pinautomaten in de winkel. Oranje, van ING. Ze staan achter de kassa, naast het bord met oproepjes van mensen die een tweedehands fiets willen verkopen of hun kat zoeken. Buiten, in de lenteregen, laden mensen deze zaterdagmiddag hun achterbak in. Bij de geldautomaat staat een Turkse man. Hij heeft een lange jas aan. De stoppeltjes van zijn hoofd lopen door over zijn wang en kin. Naast hem staat zijn zoontje. Lees verder

Standaard
Geen categorie

Lebkov

Volgende maand vindt er een muziek- en kunstfestival plaats in Rotterdam. Het staat bekend om de eigenzinnigheid en het gastvrije karakter. Vandaag ging ik er alvast naartoe om de festivaldirecteur te interviewen. We hadden afgesproken bij Lebkov, een eetcafeetje vlakbij het station. Lees verder

Standaard
Geen categorie

Hinderlaag tijdens de lunch

Het Subway-filiaal in Praag is kaal en armoedig, als een wasserette in een achterstandswijk. Achter de toonbank staan twee Tsjechen om beurten een propje papier richting de prullenbak te gooien. We bestellen een broodje bij de jongens, die ons in matig Engels te woord staan. Sla, paprika, augurk, geen olijven. We hebben nog geen idee van het horrorscenario dat hier straks uit de speakers zal vallen. Lees verder

Standaard