muziek

We’re all in high school of life, and we’re all waiting for the teacher to turn around long enough to take that pen, that we’ve been chewing on long enough that it’s got a sharp enough end, that you could scratch in your initials, and right next to the ‘I was here’, you put your own.

Ryan Adams bij All Songs Considered

Ryan Adams

Citaat
alledaagse dingen, muziek, sport

Reeperbahn

We reden met z’n negenen naar Hamburg. Negen mannen, jonge mannen, vrienden sinds lang daarvoor. Eens in het jaar een weekend, volgens traditie. Hamburg was smerig, in de meest charmante zin van het woord – er stond een kermis zo groot als een dorp, hooligans van St. Pauli hadden de muren tegenover ons hotel beklad. Een keer naar rechts en dan naar links en daar lag de Reeperbahn, grauw en vuig, koude straatstenen en slecht neonlicht.

We zagen een wedstrijd van HSV, treurig onderaan in de Duitse Bundesliga, nog zonder één overwinning. Er hing een groot bord in de kromming van het stadion, een bord dat optelde: zo lang speelt de club al onafgebroken op het hoogste niveau in Duitsland. Hij stond op 53 jaar, 93 dagen, 21 uur, en dan nog wat minuten en seconden. Het tikte door, maar je voelde dat de trots ervan niet meer bestond, je voelde dat dat bord ze om de nek hing, zwaar, en dat de mannen met shirtjes en sjaaltjes voorover moesten buigen om het nog te kunnen dragen. Het werd 2-2 tegen Werder Bremen. HSV bleef laatste.

Eerder op de dag, op zaterdagochtend, was ik in m’n eentje naar het Beatles Platz aan de Reeperbahn gelopen, om weer even te kijken. Ter ere van de periodes die de toen nog beginnende band in Hamburg doorbracht, dagelijks urenlang op de planken van vuile kroegen, staan er uit ijzeren contouren bestaande silhouetten van John, Paul, George en Ringo. Niets bijzonders, eigenlijk. Los van hen, op een paar meter afstand, staat Stuart Sutcliffe. De basgitarist die er niks van kon en het ook niet echt wilde, maar John had hem erbij gevraagd dus hij deed het maar. Hij werd in Hamburg verliefd op een Duits meisje en bleef daar.

’s Avonds, na de wedstrijd, toen we de stampvolle metro uit waren, liepen we er met z’n negenen langs. Een van mijn vrienden vroeg: waarom staat er één gast los van de rest, en dat hoorde ik graag, want toen kon ik erover vertellen.

Standaard
muziek

If you’re doing anything artsy, the rest of the world’s job is to say whether it’s any good or not. Because you’re making art. You’re trying to be a magician. You’re trying to create a unicorn. If you put out something that’s like just a horn taped to a goat, people are going to say, ‘Nah, that’s not a fucking unicorn, man.’ People are going to tell you you suck most of the time, but a couple of other people might be like, ‘I don’t know man. That might be a fucking unicorn.’

Matt Berninger, frontman The National, bij The Creative Independent

Fucking unicorn

Citaat
muziek

Het is alweer bijna zes jaar geleden dat ik op het idee kwam om honderd dagen lang elke dag honderd woorden te schrijven over een voor mij dierbaar album. Daar begon ik mee op 23 september 2010, zodat ik tot precies de laatste dag van het jaar door kon gaan.

De afgelopen tijd heb ik de lay-out weer op orde gemaakt (die was wat versleten nadat ik het uiterlijk van dit blog meerdere keren veranderd had), zodat het er weer mooi uitziet. De stukjes zijn hier allemaal te vinden. En er hoort een Spotify-playlist bij, die ik ook heb geüpdatet, omdat artiesten als The Beatles, Pink Floyd en Oasis inmiddels ook beschikbaar zijn.

Ten slotte: er is destijds ook een ebook van gemaakt door mijn uitgeverij, De Arbeiderspers. Dat ebook heb ik ook weer opgesnord. Je kunt het hier gratis downloaden.

100 x 100 geüpdatet

Aside
muziek

Car Seat Headrest

CarSeatHeadrest_ToD_4000-640x640Hier zijn wat gedachten over, of gerelateerd aan, Teens of Denial van de Amerikaanse band Car Seat Headrest. Het is wat mij betreft het beste album van de eerste helft van 2016.

1. Ja, Radiohead heeft óók een nieuw album. Op de dag dat het verscheen, besloot ik weer eens mijn volledige aandacht te geven aan de eerste luisterbeurt. (Want wanneer doen we dat nog?) Dus ik ging gewoon zitten met mijn koptelefoon op en luisterde naar elk nummer. Het is hun beste album sinds In Rainbows uit 2007. Ik heb het idee dat sommige nummers zich nog steeds niet helemaal aan me hebben laten horen, ondanks dat ik er nu zo’n vijftien keer naar geluisterd heb. Dat er nog iets onder zit, iets wat zich nog liet laat uitpakken. A Moon Shaped Pool is onvoorstelbaar rijk en veelzijdig.

2. Maar Teens of Denial is dus nog iets beter. Of anders gezegd: het doet me meer. Dat kan ermee te maken hebben dat het een nieuwe band is, waar dus alles nog aan te ontdekken is. Vóór eind mei wist ik dus van niks, en nu is het er elke dag. Is dat niet mooi? Lees verder

Standaard
muziek

Glen Hansard

Het was de tweede keer dat ik in de Ronda was, de zaal van TivoliVredenburg waarvoor je eerst twee trappen op moet, en waar dan naast de deur zo’n jaren 50-aankondigingsbord staat met de artiest van de avond. Tonight: Glen Hansard. Sing your melody and I’ll sing mine.

Even dacht ik dat het een van de beste concerten van m’n leven zou worden, bij een grandioze uitvoering van ‘When You’re Mind’s Made Up’, met blazers en strijkers. Dat viel achteraf wel mee, maar het was goed als altijd. Ik moest weer denken aan die eerste keer, dat ik ooit een keer naar U2 wilde en er om zes uur ’s ochtends voor in de rij ging staan bij het postkantoor, en toen waren de kaartjes weg voor ik aan de beurt was, zodat ik in plaats daarvan maar kaartjes voor The Frames in Paradiso kocht. Lees verder

Standaard
muziek

This great evil, where’s it come from? How’d it steal into the world? What seed, what root did it grow from? Who’s doing this? Who’s killing us, robbing us of life and light, mocking us with the sight of what we might’ve known? Does our ruin benefit the earth? Does it help the grass to grow, the sun to shine? Is this darkness in you, too?

Have you passed through this night?

The Thin Red Line / Explosions in the Sky

Have you passed through this night?

Citaat