muziek

Damien Rice

Als ik Damien Rice luister, heb ik vaak het idee dat ik ervoor op mijn tenen moet staan of iets moet omklemmen. Alsof ik iets tot het uiterste moet doen om op hetzelfde niveau te komen als waarop hij zijn liedjes gemaakt heeft.

Zijn nieuwe album verscheen toen we begin deze maand een week in Marrakech waren. In de kamer van ons riad had ik de acht nummers ervan via Spotify ‘offline beschikbaar gemaakt’, zodat ik ernaar kon luisteren tijdens een dagtrip naar Ouarzazate, een woestijnstad. Damien Rice luisteren en door het Atlasgebergte rijden – dat leek me mooi. Maar toen we die ochtend eenmaal onderweg waren (het was vroeg, de chauffeur van het busje was vrolijk en sprak “a little bitch” Engels), had ik zin om te luisteren naar iets wat ik al kende. Lees verder

Standaard
Honderd keer honderd
Damien_Rice_O_album_coverAnd so it is
Just like you said it would be
Life goes easy on me
Most of the time

Ik zat op de balie van de Free Record Shop, een filiaal ergens in Haarlem. Ik viel daar in en werkte voor het eerst samen met de jongen die daar winkelmanager was. Na sluitingstijd lieten we elkaar muziek horen. Hij liet me kennis maken met Godspeed You! Black Emperor. Vernietigende postrock, muziek voor bij de apocalypse. Ik zette O van Damien Rice op en zei dat het mijn favoriete album was. ‘Hoe lang ken je dit al?’, vroeg hij, en ik zei ‘sinds vanmiddag, toen ik hier naartoe reed.’ Daarna luisterden we naar ‘Delicate’ en ‘The Blower’s Daughter’.

Damien Rice – O

Aside
Honderd keer honderd
377ff009The window’s open now
And the winter settles in
We’ll call it Christmas
When the adverts begin

Was ik toch zomaar vergeten de metro uit te stappen. Nu stond ik een halte te ver, te wachten op de metro die me weer terug kon brengen. Een donkere avond. Amsterdam sprak tegen me via de reclameborden in de verte, neon woorden waarvan altijd wel één letter geen licht meer gaf. Het was een avond en een dag en een week die ik me nu nog herinner omdat ik naar 9 luisterde. En 9 was de vriend die op het perron naast me stond en zei dat ik snel weer opgehaald zou worden. Daar kwam de metro al aan.

Damien Rice – 9

Aside