andermans boeken, muziek

Ik schreef met collega Toef Jaeger een Zomeravondgesprek voor NRC. De Zomeravondgesprekken zijn een serie interviews die de krant in de zomer publiceert, en waarvoor elke week twee aan elkaar gewaagde gasten een avond en een ochtend met twee NRC-redacteuren doorbrengen. Ons gesprek, met Spinvis en Marieke Lucas Rijneveld, staat hier.

Link
alledaagse dingen

Gisteravond sprak ik iemand die zei dat ze hoe ouder, hoe onzekerder werd. Ik heb het tegenovergestelde, zei ik. Nu ik ouder wordt, zitten kleine dingen me minder dwars, ben ik zelfverzekerder en maakt het me minder uit wat andere mensen van me denken. Ik bedacht me laatst zelfs dat ik de ruimte die mijn onzekerheden achterlieten, gebruik om meer van dingen te houden. Maar ik weet niet zeker of het zo werkt.

Vanavond was ik bij Spinvis, in de Stadsschouwburg van Utrecht. Het was een theatershow. We waren stil, applaudisseerden alleen als er tussen nummers een stilte viel. Hij zong ‘ik word stil, ik word milder en ik ben liever alleen’. Ik dacht daar iets in te herkennen. Misschien hetzelfde over ouder worden.

Spinvis

Aside
muziek

Top tien albums van 2011

Het was een jaar waarin ik luisterde naar muziek die me gelukkig maakte. ’s Ochtends vroeg in de trein zitten met Spinvis. Tot vervelens toe aan anderen vertellen dat ze naar King Creosote en Jon Hopkins moeten luisteren. In één weekend dertig keer ‘Jesus Is A Rochdale Girl’ van Elbow opzetten. Ik heb ook mooie muziek gemist, dat kan niet anders, want ik was minder dan vroeger op zoek naar nieuwe ontdekkingen. Dit is mijn top-10 van 2011, waarbij de volgorde bepaald is door wat ik het meest luisterde. De onderbouwing bestaat uit citaten van eerder dit jaar, toen ik nog niet wist dat ze eind december voor m’n eindlijstje gebruikt zouden worden. Lees verder

Standaard
alledaagse dingen

En alles gaat voorbij

Jaren geleden was ik onderdeel van een groep van ongeveer zeventig mensen die via internet mixtapes voor elkaar maakte. Elke maand werden koppels gemaakt die, volgens een vooraf vastgesteld thema, hun muziekverzameling doorspitten om de ander een waardevolle compilatie cadeau te kunnen doen. Er viel in wat je toegestuurd kreeg altijd iets te ontdekken en iets te herkennen. Lees verder

Standaard
Honderd keer honderd
MI0001711855De dag is nog jong
Ze trilt in de zon
Ik tel de echo’s in het trappenhuis
Ik hoor iemand zingen

Bij ‘echo’s in het trappenhuis’ denk ik altijd aan de vervallen flats in een zijstraat van die waar ik in opgroeide. Die straat was langer en had hoger oplopende huisnummers dan de onze. De flats hadden slechts vier verdiepingen. Bij het verstoppertje spelen kon je er naar binnen vluchten, door de zware, donkergroene deur met het getralied glas. Binnen was het altijd nacht. Donkere, betonnen traptredes. Brievenbussen met Nee/Nee-stickers en oude huis-aan-huis-bladen. Ik ben er nooit een bewoner tegengekomen en ik ben er nooit gevonden. Het was een uitstekende plek om je verborgen te houden en echo’s te tellen.

Spinvis – Dagen Van Gras, Dagen Van Stro

Aside
Honderd keer honderd
8003-Before I ForgetDe ochtenden zijn wit en koud
En hoe je ook je stuur vasthoudt
De wind komt door je handschoenen heen
Je vingers zijn versteend

Met dunne fietsbanden, het profiel grotendeels afgesleten, over het bruggetje. Oppassen, die kan glad zijn. Regendruppels vallen in mijn nek. Een paar meter verderop maken ze kleine kringetjes in het water. Een bocht naar rechts, het rode fietspad langs het grijze domein van de langsrijdende auto’s. De mouwen van mijn winterjas zijn net niet lang genoeg om mijn handen in te verstoppen, in elk geval niet als ik ondertussen mijn stuur nog wil vasthouden. Nederland in de herfst, wanneer we allemaal alweer lijken te zijn vergeten dat het ooit zomer was. Dat we op plastic stoeltjes in groene tuinen zaten.

Spinvis – Spinvis

Aside