Honderd keer honderd

Stars_bedroomWe stalked the streets like animals
And danced as windows shattered
For the island, for the thrill of it
For everything that mattered

Lang geleden bezocht ik een wedstrijd van Feyenoord in de Champions League, met mijn vader. Ik was voor Feyenoord omdat niemand in mijn klas voor Feyenoord was. Ze speelden tegen Lazio Roma. Naarmate we dichterbij Rotterdam kwamen, stroomde de trein steeds voller met twintigers en dertigers in zwarte bomberjacks. Ze zongen liedjes toen we er bijna waren. Op de brug, tussen het perron en het stadion, waren ze één driftig voortbewegende kracht, een slordig bij elkaar gezocht leger op weg naar een bloederige strijd met buitenlandse troepen. Tijdens de wedstrijd gebeurde er uiteindelijk erg weinig. Er werd niet eens gescoord.

Stars – In Our Bedroom After The War

Aside
Honderd keer honderd
220px-Stars_-_HeartMy office glows
All night long
It’s a nuclear show
And the stars are gone

Op mijn eerste werkdag, een donderdag in februari 2006, leerde ik de commando’s van de software, hoe de telefoon werkte en kreeg ik een personeelsnummer. 3791132. Ik schudde nieuwe collega’s de hand. Peter, ben ik. Ja, ik heb er zin in. Gisteren werkte ik er voor het laatst. Ik schudde iedereen weer de hand en ze wensten me succes. Toen ik de deur uit liep keek ik nog een keer achterom, naar het fel verlichte kantoor achter de vierkante ramen. De bureaus, de pc’s, de printers en de planten in de hoek. Het was mooi geweest. Vaarwel, 3791132.

Stars – Heart

Aside