mijn boeken

Voetbalcultuurmagazine Staantribune recenseert mijn voetbalboek We vergaten te voetballen deze maand. Hij is positief:

Peter Zantingh, he did it: alle eigenaardige versprekingen en taalvondsten tot aan de bron uitgeplozen en gebundeld. (…) Op sommige taalslakken gooit Peter wel erg veel zout, maar verder is We vergaten te voetballen een ‘klassiekertje’ in wording.

De recensie is hier te lezen via Blendle.

Klassiekertje

Aside
mijn boeken

Op de dag dat het Nederlandloze EK begint, recenseert NRC mijn boek We vergaten te voetballen. Een opsteker: hij krijgt 4 uit 5 ballen. Guus Middag schrijft:

Uit alle stukjes blijkt dat Zantingh een groot liefhebber is – van voetbal, van taal, en van gedegen onderzoek. (…) Ja, er zijn 24 landen die wél meedoen aan het EK. Maar wíj hebben een geestig boek over voetbal en taal.

Dus dat is mooi. De hele recensie kun je hier lezen.

Oh, en iets anders: kijk deze heerlijke feelgood-film over het gemiste EK, gemaakt door de jongens van Blik (en zoek me tussen de figuranten).

Vier ballen

Aside
mijn boeken

Kostelijk

Ik zet even op een rij wat tot nu toe, anderhalve week na de release, de reacties zijn geweest op We vergaten te voetballen, mijn boek over hoe trainers en voetballers praten. Dat is wat narcistisch misschien, maar aan de andere kant, dit is mijn blog.

Op 4 mei was ik ’s ochtends telefonisch te horen bij Radio 10, waar ook een ‘gedicht’ uit het boek voorgedragen werd.

Die vrijdag was ik te gast bij The Friday Move, het radioprogramma van Wilfred Genee bij BNR. Arnold Karskens was er ook, net als oud-wielrenner Bart Voskamp. Voskamp sprak over de Giro en ik over het voetbaltaaltje. Karskens liet weten wat hij van voetbaljournalistiek vindt. Vanaf minuut 84.

De volgende ochtend: Frits Spits van De Taalstaat, Radio 1. Ik kwam binnen, Frits groette me en een kwartier later hadden we het item opgenomen. Ik was onder de indruk van zijn vakmanschap. En het hielp dat hij m’n boek meteen in de intro ‘hilarisch’ noemde. Hier het item.

En toen Spijkers met Koppen, Radio 2. Lekker in het centrum van Utrecht op een zonnige zaterdagmiddag. Met Felix Meurders en de in alle opzichten rappe Dolf Jansen. En met fragmenten van pratende voetballers. Hier te luisteren, vanaf minuut 30 ongeveer.

Ten slotte: afgelopen weekend kwam het boek langs in de taalcolumn van Jaap de Berg in Trouw. “Kostelijk werkje trouwens”, schrijft hij.

Trouw-wvtv

Standaard
mijn boeken

We vergaten te voetballen

We vergaten te voetballen - coverIk heb een nieuw boek geschreven, en het komt al bijna uit. Over Johan Cruijff, Louis van Gaal, Frank Snoeks, Sjaak Polak, Johan Derksen, hoog in de concentratie zitten, door de ondergrens zakken – en over dit interviewtje met Frank de Boer. Over, kortom, het merkwaardige taaltje van de voetbalwereld.

We vergaten te voetballen: taalvondsten en versprekingen in de voetbalsport is vanaf volgende week te koop. Het boek kost 15 euro. (Máár 15 euro!) Je kunt het al reserveren bij bol.com of Libris. Of loop ergens volgende week een (stations)boekwinkel binnen.

Zit je op Goodreads? Hier de pagina van het boek. Hier nog wat meer info erover, en klik hier als je contact met me wil opnemen.

Standaard
mijn boeken

Voetbalboek-update

Mijn voetbalboek vordert. De eerste versie is af en we hebben waarschijnlijk een titel. Het komt uit in de lente, met of zonder oranjegekte. Zonder, zoals het er nu naar uitziet, maar dat is niet erg. Het gaat niet in het bijzonder over Oranje, of over dat stomme EK. Wat het wel precies is hou ik nog even voor me, maar in elk geval komt het woord ‘pienantie’ erin voor.

Standaard
mijn boeken

Luis

Een jongen uit Chili, Luis, helpt me momenteel met mijn voetbalboek. Ik wilde meer te weten komen over de uitvinding van de omhaal, maar kon de Spaanstalige artikelen die ik erover vond niet lezen. Ik begreep er voldoende van om te herkennen dat er waardevolle informatie in stond, maar onvoldoende om die informatie daadwerkelijk te kunnen lezen. Via Reddit vond ik Luis, die zei zelf veel informatie te hebben over voetbalhistorie. Hij mailde me bijna dagelijks de afgelopen week. Zo kwam ik deze foto op het spoor, van een standbeeld dat vorig jaar in mei onthuld werd in de Chileense havenstad Talcahuano. Het is van Ramón Unzaga. En dat is (niet alleen nu, maar in veel gevallen) waar ik naar op zoek ben: iets om een verhaal mee te beginnen. Een lentedag in Talcahuano en dat standbeeld van Unzaga, dat net iets te hoog op palen staat om hem als vermeende uitvinder van de omhaal tastbaar te maken – al was het maar voor zijn nabestaanden die zich, uitdrukkingsloos en in het zwart gekleed als bij een begrafenis, bij zijn beeltenis hebben opgesteld.

Standaard
mijn boeken

I can’t believe it. I can’t believe it. Football. Bloody hell.” Dat waren de eerste woorden van United-manager Alex Ferguson na het bizarre slot van de Champions League-finale van 1999. Die woorden van Ferguson kwamen deze week in me op tijdens een gesprek met mijn redacteur over boek drie. Wat het precies wordt, dat weet ik nog niet (het contract ervoor is nog niet eens getekend) maar het gaat over voetbal en ik heb er veel zin in.

Football. Bloody Hell

Aside