I was a cloud
I was a cloud looking down
Your frantic waving
Did not provoke feeling

Vanaf het moment dat ik erachter kwam dat die route sneller was en minder stoplichten bevatte, fietste ik elke dag zo. Het was herfst zoals het nu herfst is. Natte wegen, blaadjes op het spoor. Waar ik ook heen moest, de wind moest de andere kant op. Aan de route lag een kerkhof achter hoge hekken. Ik dacht er even aan van mijn fiets te stappen, de wind haar zin te geven en er te gaan kijken. Ik wilde namen van granieten stenen lezen en huilende boeketten zien. In de herfst lijkt het zo logisch te schuilen onder de grond.