door Peter | 23 november 2010 | Honderd keer honderd
There are sailing ships that pass All our bodies in the grass Springtime calls her children ‘Till she let’s them go at last Weet je nog hoe je vroeger in het gras ging liggen om naar langzaam langsdrijvende wolken te kijken? Ik probeerde er altijd iets in...
door Peter | 22 november 2010 | Honderd keer honderd
And in the end The love you take Is equal to the love You make Ik ben overreden door een auto toen ik klein was. Mijn moeder bracht mij en mijn zusje naar school en bij het zebrapad stak ik zomaar over terwijl er een auto aankwam. De mensen van het ziekenhuis wilden...
door Peter | 21 november 2010 | Honderd keer honderd
I’m used to staring down At the sidewalk cracks I’m learning how to say hello Without too much trouble In de eerste jaren van de middelbare school was het nog knap lastig om tegen een meisje te praten. Want dat betekende niet alleen dat je iets moest...
door Peter | 20 november 2010 | Honderd keer honderd
Long way from home Nowhere to go What made the river so cold? Anathema intrigeerde me door de albumhoes. Een foto vanuit een auto, stilstaand, uitkijkend op het strand en de zee. Een telefoon met gemiste oproepen, een foto van een gezin, lege blikjes. Buiten, in het...
door Peter | 19 november 2010 | Honderd keer honderd
We live in a beautiful world Yeah we do Yeah we do Mijn slaapzak was dun, mijn slaapmatje mogelijk nog dunner. Ik had een discman mee en één cd, Parachutes. Gloednieuwe studiegenoten, jongens die ik nog maar een paar uur kende, snurkten om me heen. Buiten de tent...